SAVOIR VIVRE, CZYLI ŚNIADANIE PO FRANCUSKU

Dnia 17.12.2014 r. wybraliśmy się do Francji. Widzieliśmy wieżę Eiffla, Luwr, Wersal i Łuk Triumfalny. Dzieci podziwiały alpejskie widoki oraz plaże u brzegu Morza  Śródziemnego. Poznały francuskie potrawy m.in. ślimaki, żabie udka, ostrygi, próbowały kasztanów jadalnych.  Nauczyły się dobrych manier przy stole oraz spróbowały croissantów, rogalików francuskich. Były pyszne, a z dżemem smakowały jeszcze lepiej. Tańczyły także przy francuskich piosenkach. 

Tego dnia odwiedził nas gość, tancerka baletowa, Kalina Głowacka. Pani Kalina uczestniczyła w licznych warsztatach we Francji i chętnie opowiedziała dzieciom o tym niesamowitym kraju.  Pomogła zaznaczyć Jagodzie Francję na globusie (to już nasz zwyczaj) oraz nauczyła dzieci kilku słów po francusku. Przedszkolaki radziły sobie świetnie.

Pani Kalina skończyła Państwową Szkołę Baletową w Warszawie, pracuje w Teatrze Palladium oraz udziela lekcji tańca dla dzieci. Przygotowała dla dzieci kilka ruchów baletowych oraz nauczyła dzieci podstawowych kroków menueta, tańca dworskiego z Francji. Dzieci, a zwłaszcza dziewczynki, były zafascynowane opowieściami o tańcu, naśladowały wszystkie gesty i podziwiały pointy (baletki do tańca).

 Bardzo dziękujemy Pani Kalinie za ciekawe warsztaty taneczne. 

AFRYKAŃSKIE KOLĘDOWANIE W MUZEUM ETNOGRAFICZNYM

Dnia 15.12.2014 r. wybraliśmy się do Muzeum Etnograficznego w Warszawie na warsztaty muzyczne "Afrykańskie kolędowanie". Prowadzili je członkowie Fundacji African Roots. Dzieci śpiewały kolędy po polsku oraz w języku Suahili (język z rodziny bantu z Afryki Wschodniej).  Miały możliwość grać na bębnach oraz tańczyły do afrykańskich piosenek. Było bardzo dużo zabawy i śmiechu. 

INDONEZJA - JEDNOŚĆ W RÓŻNORODNOŚCI

Dnia 12.12.2014 r. odbyło się kolejne spotkanie z cyklu "Edukacja globalna dla najmłodszych". Tym razem poznaliśmy Indonezję - kraj wysp. Wysp jest ponad osiemnaście tysięcy. Mówiąc o Indonezji. trzeba tak naprawdę opowiadać nie o jednym kraju, lecz o archipelagu wielu mniejszych, porozdzielanych przez wodę krain. To rozdrobnienie i odseparowanie wysp wpływa na ich ogromne zróżnicowanie pod każdym względem: geograficznym, biologicznym, etnicznym. 

Dzieci zaznaczyły Indonezję na globusie (Marcel sobie poradził) i oglądały krainy w atlasie i na wielkiej mapie konturowej.

W nawiązaniu do ilości wysp w Indonezji Pan Adam zaproponował dzieciom zabawę "Samotny żeglarz". Dzieci siedziały "na wyspach" a żeglarz pływał szukając wyspy , na której mógłby zamieszkać. Podczas, gdy mieszkańcy wysp odwiedzali się (zgodnie z wyznaczonym kolorem), żeglarz osiedlał się na "wolnej" wyspie. Kto pozostał bez wyspy stawał się samotnym żeglarzem. 

Następnie dzieci miały do wykonania trudne zadanie. Pan Adam wymieniał cechy zwierząt żyjących na wyspach Indonezji, nie pokazując ich zdjęcia. Dzieci musiały wykazać się kreatywnością i na podstawie opisu narysować zwierzę, tak jak je sobie wyobrażają. Dzieci namalowały nosacza oraz warana z Komodo. Niektóre były bardzo podobne. 

Na koniec dzieci zagrały w jeszcze jedną grę. Zostały podzielone na dwa zespoły. Jedna grupa była zwierzętami, a druga wcieliła się w w to, co jest zwierzętom potrzebne do przetrwania, czyli schronienie, wodę i pokarm. Każde przedstawione było innym gestem. Dzieci - zwierzęta ustalały czego potrzebują i na dany sygnał rozpoczynały poszukiwania.
 Jeżeli nie było tego co, jest im potrzebne zamieniały się rolami. Dzieci miały dużo radości. Celem zabawy było uświadomienie, że nie zawsze zwierzęta zdobywają to, co jest im właśnie potrzebne, a surowce się z czasem zmniejszają. Zwierzęta, które nie mają zaspokojonych potrzeb stają się zagrożone wyginięciem. 

Było to ostatnie zajęcie z Panem Adamem. Bardzo dziękujemy za ciekawe podróże do różnorodnych krajów świata.